บทที่ 48 รักษาระยะห่างจากเขา

ท่าทางเธอเช่นนี้ชวนให้ความคิดถึงของเขาสั่นไหวรุนแรงไปชั่วขณะ สายตากวาดผ่านดวงตาเธอ จากนั้นไล่ลงไปที่จมูกเรียวงาม

ต่ำลงมาอีก...

คือริมฝีปากอ่อนนุ่มแดงระเรื่อที่ขมุบขมิบเล็กน้อย...

พอเลื่อนไปถึงตรงนั้น เขาก็หยุดนิ่ง ขยับไปไหนไม่ได้เลย

บทที่ 49 ว่าที่สามีของเธอ

ไป๋เย่ฉิงจ้องมองเขาแวบหนึ่ง ไม่ได้ระแคะระคายอะไร เพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อยแล้วก้าวเท้าหนักๆ ออกไป ขณะเดินผ่านเซี่ยซิงเฉินก็ไม่ได้หยุดฝีเท้าลง

เธอมึนงงเล็กน้อย กำลังนึกถึงคำพูดเมื่อครู่ของลูกชาย

พอตั้งสติได้ก็เห็นเพียงแผ่นหลังของเขา ตอนแรกเธออยากถาม

บทที่ 50 ร้องไห้จนใจเขาปั่นป่วน

พูดถึงตรงนี้ หลี่หลิงอีก็สะอึกสะอื้นขึ้นมาอีกครั้ง “เขาบอกว่าห้ามญาติเข้าเยี่ยม ตอนนี้พ่อเธอจะเป็นหรือตายก็ไม่รู้...”

นอกจากเสียงร้องไห้ของหลี่หลิงอีแล้ว เซี่ยซิงเฉินก็ยังแอบได้ยินเสียงร้องไห้คร่ำครวญของย่าแว่วดังมาจากอีกฟากของโทรศัพท์

ในใจเ