บทที่ 49 ว่าที่สามีของเธอ

ไป๋เย่ฉิงจ้องมองเขาแวบหนึ่ง ไม่ได้ระแคะระคายอะไร เพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อยแล้วก้าวเท้าหนักๆ ออกไป ขณะเดินผ่านเซี่ยซิงเฉินก็ไม่ได้หยุดฝีเท้าลง

เธอมึนงงเล็กน้อย กำลังนึกถึงคำพูดเมื่อครู่ของลูกชาย

พอตั้งสติได้ก็เห็นเพียงแผ่นหลังของเขา ตอนแรกเธออยากถาม

บทที่ 50 ร้องไห้จนใจเขาปั่นป่วน

พูดถึงตรงนี้ หลี่หลิงอีก็สะอึกสะอื้นขึ้นมาอีกครั้ง “เขาบอกว่าห้ามญาติเข้าเยี่ยม ตอนนี้พ่อเธอจะเป็นหรือตายก็ไม่รู้...”

นอกจากเสียงร้องไห้ของหลี่หลิงอีแล้ว เซี่ยซิงเฉินก็ยังแอบได้ยินเสียงร้องไห้คร่ำครวญของย่าแว่วดังมาจากอีกฟากของโทรศัพท์

ในใจเ

บทที่ 51 เขาช่างไกลเกินเอื้อม

คำพูดเขาทั้งแฝงนัยปกป้องเซี่ยซิงเฉินทั้งเชื่อมั่นในความสามารถของเธอเต็มร้อย ในใจเซี่ยซิงคงเริ่มไม่เป็นสุข แต่ทำได้เพียงฉาบรอยยิ้มไว้บนใบหน้า แล้วแสร้งโพล่งถามออกมา “พี่สวี่เหยียน พวกพี่คงไม่ได้แอบติดต่อกันอยู่หรอกนะ?”

“...เปล่า” ขณะที่สวี่เหยียนพูดสองค