ตอน 47
สวัสดี ท่านประธาน(ภาคที่1)
บทที่ 47 เขาไม่มีวันแต่งงานกับคุณ
เธอพูดพลางเข้าไปอย่างเงียบๆ ไม่ได้เปิดไฟ เพียงแค่อาศัยแสงจันทร์นอกหน้าต่างคลำไปที่ขอบเตียง
เธอนั่งลงบนขอบเตียง ได้ยินเสียงลมหายใจแผ่วเบาสม่ำเสมอของลูก ก็รู้สึกพอใจมาก ในที่สุดความคิดถึงตลอดห้าวันมานี้ก็ได้รับการปลดปล่อย
อันที่จริงเธอเองก็ท
ตอน 48
บทที่ 48 รักษาระยะห่างจากเขา
ท่าทางเธอเช่นนี้ชวนให้ความคิดถึงของเขาสั่นไหวรุนแรงไปชั่วขณะ สายตากวาดผ่านดวงตาเธอ จากนั้นไล่ลงไปที่จมูกเรียวงาม
ต่ำลงมาอีก...
คือริมฝีปากอ่อนนุ่มแดงระเรื่อที่ขมุบขมิบเล็กน้อย...
พอเลื่อนไปถึงตรงนั้น เขาก็หยุดนิ่ง ขยับไปไหนไม่ได้เลย
ตอน 49
บทที่ 49 ว่าที่สามีของเธอ
ไป๋เย่ฉิงจ้องมองเขาแวบหนึ่ง ไม่ได้ระแคะระคายอะไร เพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อยแล้วก้าวเท้าหนักๆ ออกไป ขณะเดินผ่านเซี่ยซิงเฉินก็ไม่ได้หยุดฝีเท้าลง
เธอมึนงงเล็กน้อย กำลังนึกถึงคำพูดเมื่อครู่ของลูกชาย
พอตั้งสติได้ก็เห็นเพียงแผ่นหลังของเขา ตอนแรกเธออยากถาม