ตอน 46
สวัสดี ท่านประธาน(ภาคที่1)
บทที่ 46 ชายหนุ่มผู้ไร้ความอ่อนโยน
ไป๋เย่ฉิงทำเสียงหึอย่างเย็นชา จ้องใบหน้าแข็งกร้าวของเธออย่างโกรธเคือง “จะส่วนที่ควรแตะหรือไม่ควรแตะก็เคยแตะมาหมดแล้ว ตอนนี้มาพูดเรื่องพวกนี้ไม่สายไปแล้วหรือไง?”
เขาไม่พูดยังจะดีเสียกว่า พอพูดเช่นนี้ เธอก็ยิ่งทวีความโกรธและลืมความกลัวไปหมดสิ้น “ไอ้
ตอน 47
บทที่ 47 เขาไม่มีวันแต่งงานกับคุณ
เธอพูดพลางเข้าไปอย่างเงียบๆ ไม่ได้เปิดไฟ เพียงแค่อาศัยแสงจันทร์นอกหน้าต่างคลำไปที่ขอบเตียง
เธอนั่งลงบนขอบเตียง ได้ยินเสียงลมหายใจแผ่วเบาสม่ำเสมอของลูก ก็รู้สึกพอใจมาก ในที่สุดความคิดถึงตลอดห้าวันมานี้ก็ได้รับการปลดปล่อย
อันที่จริงเธอเองก็ท
ตอน 48
บทที่ 48 รักษาระยะห่างจากเขา
ท่าทางเธอเช่นนี้ชวนให้ความคิดถึงของเขาสั่นไหวรุนแรงไปชั่วขณะ สายตากวาดผ่านดวงตาเธอ จากนั้นไล่ลงไปที่จมูกเรียวงาม
ต่ำลงมาอีก...
คือริมฝีปากอ่อนนุ่มแดงระเรื่อที่ขมุบขมิบเล็กน้อย...
พอเลื่อนไปถึงตรงนั้น เขาก็หยุดนิ่ง ขยับไปไหนไม่ได้เลย