บทที่ 63 พบอีกด้านหนึ่งของเด็ก

ตอนนี้ฉือเยว่กำลังจะกินอาหารเช้า เช้านี้กินโจ๊กกับซาลาเปา ซาลาเปาเป็นพี่สะใภ้หวังตื่นมาทำ

อาหารวางบนโต๊ะแล้ว กำลังจะไปตามหวังต้าจู้มากิน แต่หวังต้าจู้มาเอง พี่สะใภ้หวังมองเขาอย่างหงุดหงิด

"ข้าว่าจมูกเจ้าคงเป็นจมูกหมาแน่ๆ"

หวังต้าจู้ถูกเมียมองแบบนั้นรู้สึกน้อยใจ

"

บทที่ 64 มีลูกอีกคน

พอหลี่จื่อซีเข้ามาในลาน ก็ได้ยินฉือเยว่ชมพี่ชาย รีบกระโดดโลดเต้นมาข้างหน้าพวกเขา อยากดูว่าพี่ชายทำอะไรถึงได้รับคำชมจากแม่ตั้งแต่ไกล

"แม่ พี่ชายฉลาดเท่าจื่อซีไหม?"

"จื่อซีกับจื่อเฉินฉลาดเหมือนกัน พวกเธอสองคนเป็นลูกที่ฉลาดที่สุดในบ้านเรา"

พูดตามตรง หลี่จื่อซีก็ฉลาดมาก แค่ไม่มี

บทที่ 65 พิจรณาข้าไหม?

"อาการบาดเจ็บของข้าดีขึ้นมากแล้ว ต้องขอบคุณยาของคุณหนูด้วย"

จีหงพูดจาสุภาพอ่อนโยน แต่ก็ฟังออกถึงความหมายในคำพูด

"ได้ ถ้าท่านมีธุระด่วน ก็รีบกลับไปเถอะ พวกเราเป็นบ้านนอกห่างไกล คงรั้งคนสำคัญอย่างท่านไว้ไม่ได้"

จีหงไม่คิดว่าฉือเยว่จะพูดแบบนี้

แต่จากการพูดคุยสองครั้งนี้ เขา