ตอน 62
กลายเป็นแม่เลี้ยงเลวที่มีลูกเลี้ยงสี่คน
บทที่ 62 หวังต้าจู้ที่กังวลใจ
เธอกังวลว่าผัวตัวเองซื่อเกินไป ซื่อจนเกินพอดี
"พี่หวังแบบนี้ก็ดีแล้ว คนซื่อย่อมมีบุญ นี่ไง ได้พี่สะใภ้เป็นเมียที่เก่งแบบนี้"
มื้อเย็นวันนี้กินบะหมี่ที่ฉือเยว่รีดเอง
เธอไม่ได้กินบะหมี่มานาน อยากกินมาก เมื่อมีพี่สะใภ้หวังมาช่วย เธอจึงมีเวลารีดบะหมี่ กับข้าวมีเนื้อกระ
ตอน 63
บทที่ 63 พบอีกด้านหนึ่งของเด็ก
ตอนนี้ฉือเยว่กำลังจะกินอาหารเช้า เช้านี้กินโจ๊กกับซาลาเปา ซาลาเปาเป็นพี่สะใภ้หวังตื่นมาทำ
อาหารวางบนโต๊ะแล้ว กำลังจะไปตามหวังต้าจู้มากิน แต่หวังต้าจู้มาเอง พี่สะใภ้หวังมองเขาอย่างหงุดหงิด
"ข้าว่าจมูกเจ้าคงเป็นจมูกหมาแน่ๆ"
หวังต้าจู้ถูกเมียมองแบบนั้นรู้สึกน้อยใจ
"
ตอน 64
บทที่ 64 มีลูกอีกคน
พอหลี่จื่อซีเข้ามาในลาน ก็ได้ยินฉือเยว่ชมพี่ชาย รีบกระโดดโลดเต้นมาข้างหน้าพวกเขา อยากดูว่าพี่ชายทำอะไรถึงได้รับคำชมจากแม่ตั้งแต่ไกล
"แม่ พี่ชายฉลาดเท่าจื่อซีไหม?"
"จื่อซีกับจื่อเฉินฉลาดเหมือนกัน พวกเธอสองคนเป็นลูกที่ฉลาดที่สุดในบ้านเรา"
พูดตามตรง หลี่จื่อซีก็ฉลาดมาก แค่ไม่มี