บทที่ 64 มีลูกอีกคน

พอหลี่จื่อซีเข้ามาในลาน ก็ได้ยินฉือเยว่ชมพี่ชาย รีบกระโดดโลดเต้นมาข้างหน้าพวกเขา อยากดูว่าพี่ชายทำอะไรถึงได้รับคำชมจากแม่ตั้งแต่ไกล

"แม่ พี่ชายฉลาดเท่าจื่อซีไหม?"

"จื่อซีกับจื่อเฉินฉลาดเหมือนกัน พวกเธอสองคนเป็นลูกที่ฉลาดที่สุดในบ้านเรา"

พูดตามตรง หลี่จื่อซีก็ฉลาดมาก แค่ไม่มี

บทที่ 65 พิจรณาข้าไหม?

"อาการบาดเจ็บของข้าดีขึ้นมากแล้ว ต้องขอบคุณยาของคุณหนูด้วย"

จีหงพูดจาสุภาพอ่อนโยน แต่ก็ฟังออกถึงความหมายในคำพูด

"ได้ ถ้าท่านมีธุระด่วน ก็รีบกลับไปเถอะ พวกเราเป็นบ้านนอกห่างไกล คงรั้งคนสำคัญอย่างท่านไว้ไม่ได้"

จีหงไม่คิดว่าฉือเยว่จะพูดแบบนี้

แต่จากการพูดคุยสองครั้งนี้ เขา

บทที่ 66 ลงโทษโจรล่าสัตว์

หลังจากฉือเยว่กลับมาบ้าน เธอรู้ว่ายาที่เธอผสมไว้นั้นใช้ปริมาณพอดี จึงมั่นใจที่จะโรยยาไว้ข้างกับดักของเธอ

"ฮ่าๆ คราวนี้พวกเจ้ามากินกระต่ายของข้า จะกล้ามาอีกหรือไม่"

วันรุ่งขึ้น ฉือเยว่นั่งรออยู่ที่บ้าน

ช่วงบ่าย มีหลายครอบครัวในหมู่บ้านที่มีอาการท้องเสียอาเจียน ทุกคนวิ่ง