ตอน 60
กลายเป็นแม่เลี้ยงเลวที่มีลูกเลี้ยงสี่คน
บทที่ 60 โชคร้ายจริงๆ
เก็บสมุนไพรพอแล้ว คิดจะไปดูกับดักว่ามีสัตว์ติดไหม ถ้ามีจะได้เอากลับบ้านก่อน พรุ่งนี้เช้ามาก็จะได้ขนน้อยลง
บางทีเอาออกไปแล้ว อาจจะมีสัตว์ใหม่ตกลงไปในกับดักอีก
ตอนที่ฉือเยว่กับพวกใกล้จะถึงจุดหมาย จู่ๆ ก็เห็นคนหนึ่งแอบๆ มองๆ ลงมาจากเขา
คนนั้นรีบเดินลงเขา จู่ๆ ก็เจอฉือเยว่กับพว
ตอน 61
บทที่ 61 คนไม่ตายเพราะถูกทำร้ายหรอก
ครกหินย่อยใบไม้ได้เร็วกว่าการเคี้ยว ไม่นานก็ได้น้ำยาสีเขียวเข้มปนกับใบไม้บดละเอียดออกมาเป็นยาพอกเป็นก้อน
คนเป็นลมไปแล้ว ฉือเยว่เข้าไปถอดเสื้อผ้าเขาทันทีเพื่อดูว่าบาดเจ็บตรงไหนบ้าง
บาดแผลอยู่ที่หลัง เป็นรอยยาวจากของมีคม ลึกจนเห็นกระดูก แขนก็มีบาดแผลด้วย
ฉือเยว
ตอน 62
บทที่ 62 หวังต้าจู้ที่กังวลใจ
เธอกังวลว่าผัวตัวเองซื่อเกินไป ซื่อจนเกินพอดี
"พี่หวังแบบนี้ก็ดีแล้ว คนซื่อย่อมมีบุญ นี่ไง ได้พี่สะใภ้เป็นเมียที่เก่งแบบนี้"
มื้อเย็นวันนี้กินบะหมี่ที่ฉือเยว่รีดเอง
เธอไม่ได้กินบะหมี่มานาน อยากกินมาก เมื่อมีพี่สะใภ้หวังมาช่วย เธอจึงมีเวลารีดบะหมี่ กับข้าวมีเนื้อกระ