บทที่ 58 ไร้จรรยาครู ไม่สมควรสอนคน

"น้องสาว พูดกันดีๆ ได้ เราต้องเจอหน้ากันอีก ไม่จำเป็นต้องให้เรื่องเป็นแบบนี้ จริงไหม?"

ฉือเยว่รู้สึกว่าเถ้าแก่หยางคนนี้ก็น่ารำคาญขึ้นมาทันที

เธอไม่เคยเห็นเลยว่าตอนที่หลี่เหวยช่วยงาน ทำไมเขาไม่พูดแบบนี้

ทำไมไม่ให้เด็กได้พักบ้าง

"เด็กเล็กขนาดนี้ คุณก็ใจร้ายใช้งา

บทที่ 59 ความรักที่มีต่อลูก

"แต่นี่... ตั้งแต่โบราณมา การออกไปเป็นศิษย์เรียนวิชา ก็ต้องรับใช้อาจารย์ไม่ใช่หรือ

มันเป็นแบบนี้มาตลอด แค่ว่าครูปักผ้าคนนี้ก็เกินไปหน่อย ดูมือบอบบางนี่โดนตีจนเป็นแบบนี้"

พี่สะใภ้หวังมองแล้วก็รู้สึกเจ็บปวด

ฉือเยว่ได้ยินพี่สะใภ้หวังพูดแบบนี้ เธอรู้ว่าความคิดของตัวเองต่า

บทที่ 60 โชคร้ายจริงๆ

เก็บสมุนไพรพอแล้ว คิดจะไปดูกับดักว่ามีสัตว์ติดไหม ถ้ามีจะได้เอากลับบ้านก่อน พรุ่งนี้เช้ามาก็จะได้ขนน้อยลง

บางทีเอาออกไปแล้ว อาจจะมีสัตว์ใหม่ตกลงไปในกับดักอีก

ตอนที่ฉือเยว่กับพวกใกล้จะถึงจุดหมาย จู่ๆ ก็เห็นคนหนึ่งแอบๆ มองๆ ลงมาจากเขา

คนนั้นรีบเดินลงเขา จู่ๆ ก็เจอฉือเยว่กับพว