บทที่ 56 พบเบาะแส

เช้าวันรุ่งขึ้น ฉือเยว่ต้องไปที่ตัวเมืองอีก จึงฝากเด็กสองคนไว้กับพี่สะใภ้หวัง

เธอต้องไปสอนพ่อครัวที่ร้านเซียนหื้อทำอาหารหมักดอง แม้ว่าเมื่อวานได้สอนไปแล้ว แต่พวกพ่อครัวกลัวว่าจะทำไม่ได้ จึงขอให้เธอมาสอนอีกสักสองสามวันจนกว่าพวกเขาจะชำนาญ

พอมาถึงร้านเซียนหื้อแต่เช้า ไม่คิดว่าหัวเ

บทที่ 57 ขอถอนค่าเล่าเรียน ไม่เรียนแล้ว

แต่ช่วยงานบ้างเป็นครั้งคราวก็ไม่ใช่เรื่องที่รับไม่ได้

แค่บังเอิญเห็นตอนที่เธอมาถึงพอดี

ฉือเยว่พยายามปลอบใจตัวเอง

ตอนนี้หลี่เหวยกำลังขนผ้าจากเคาน์เตอร์ไปวางบนชั้น ตอนที่ฉือเยว่เข้าร้านมา หลี่เหวยขนไปมาสามสี่เที่ยวแล้ว

เมื่อเถ้าแก่หยางเห็นฉือเยว่เข้ามา สีหน้

บทที่ 58 ไร้จรรยาครู ไม่สมควรสอนคน

"น้องสาว พูดกันดีๆ ได้ เราต้องเจอหน้ากันอีก ไม่จำเป็นต้องให้เรื่องเป็นแบบนี้ จริงไหม?"

ฉือเยว่รู้สึกว่าเถ้าแก่หยางคนนี้ก็น่ารำคาญขึ้นมาทันที

เธอไม่เคยเห็นเลยว่าตอนที่หลี่เหวยช่วยงาน ทำไมเขาไม่พูดแบบนี้

ทำไมไม่ให้เด็กได้พักบ้าง

"เด็กเล็กขนาดนี้ คุณก็ใจร้ายใช้งา