บทที่ 55 เสื้อนวมน้อยและเสื้อขนจิ้งจอก

ต้องรู้ว่าในหมู่บ้านชนบทถือเรื่องนี้เป็นเรื่องต้องห้าม ถ้ามีคนเชื่อเรื่องนี้จริงๆ แล้วจะให้น้องฉือเยว่อยู่เป็นคนปกติต่อไปได้อย่างไร

"ใช่ เมื่อคืนข้าเดินผ่านหน้าบ้านเขาก็ได้ยินเหมือนกัน"

ตอนนี้คนที่เคยได้รับบุญคุณจากฉือเยว่ก็ช่วยพูด

ตอนแรกพวกเขาก็คิดว่า ที่เ

บทที่ 56 พบเบาะแส

เช้าวันรุ่งขึ้น ฉือเยว่ต้องไปที่ตัวเมืองอีก จึงฝากเด็กสองคนไว้กับพี่สะใภ้หวัง

เธอต้องไปสอนพ่อครัวที่ร้านเซียนหื้อทำอาหารหมักดอง แม้ว่าเมื่อวานได้สอนไปแล้ว แต่พวกพ่อครัวกลัวว่าจะทำไม่ได้ จึงขอให้เธอมาสอนอีกสักสองสามวันจนกว่าพวกเขาจะชำนาญ

พอมาถึงร้านเซียนหื้อแต่เช้า ไม่คิดว่าหัวเ

บทที่ 57 ขอถอนค่าเล่าเรียน ไม่เรียนแล้ว

แต่ช่วยงานบ้างเป็นครั้งคราวก็ไม่ใช่เรื่องที่รับไม่ได้

แค่บังเอิญเห็นตอนที่เธอมาถึงพอดี

ฉือเยว่พยายามปลอบใจตัวเอง

ตอนนี้หลี่เหวยกำลังขนผ้าจากเคาน์เตอร์ไปวางบนชั้น ตอนที่ฉือเยว่เข้าร้านมา หลี่เหวยขนไปมาสามสี่เที่ยวแล้ว

เมื่อเถ้าแก่หยางเห็นฉือเยว่เข้ามา สีหน้