ตอน 241
กลายเป็นแม่เลี้ยงเลวที่มีลูกเลี้ยงสี่คน
บทที่ 241 แรงบันดาลใจจากการกิน
"ฉินรัวหวัน นี่เป็นความผิดของฉันทั้งหมด แม่ป่วย อยากให้เธอพาลูกๆ กลับไปเยี่ยมแม่หน่อย"
โจวเจิ้งชิงรู้ดีว่าการที่เขาต้องการเรียกร้านค้าคืนจากฉินรัวหวันนั้น จำเป็นต้องใช้กลอุบาย เขาจึงแสร้งทำเป็นผู้เสียหายและอ้อนวอนฉินรัวหวัน
"มีคำกล่าวว่าแม้จะเป็นสามีภรรยากันเพียงวั
ตอน 242
บทที่ 242 ความกระอักกระอ่วนของหัวเจี้ยนอัน
แส้เส้นนี้เป็นแส้ที่เสวียชิงมอบให้เธอตอนเช้าก่อนมา
"ไม่เป็นไรแล้ว ตั้งแต่นี้ไป แม่ลูกพวกเราไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับตระกูลโจวอีก! พวกเราไปกันเถอะ"
ฉินรัวหวันรู้สึกโล่งอกเมื่อพูดประโยคนี้
โจวห่าวเอี้ยนหันกลับไปมองจวนโจวเป็นครั้งสุดท้าย แล้วเดินตามมารดา
ตอน 243
บทที่ 243 สวยไหม
เสวียชิงพูดจบ หลี่เฟยและฉินรัวหวันต่างจ้องเธอตาโต
เสวียชิงถึงได้รู้ตัวว่าพูดพลาดไป
ตอนนี้ทุกคนในบ้านรู้แล้วว่าเธอมีใจให้หัวเจี้ยนอัน
"ฉัน... ฉันกับหัวเจี้ยนอัน ไม่ใช่อย่างที่พวกเจ้าคิดนะ อย่าเข้าใจผิดล่ะ"
"เข้าใจผิดอะไร? มีอะไรให้เข้าใจผิด?
แล้วไม่ใช่อย่างที่พวกเราคิดยังไงล่ะ