บทที่ 16 เปิดศาลบรรพชน

คนที่อยู่ในที่นั้นได้ยินคำพูดของฉือเยว่ สีหน้าทุกคนน่าดู พวกเขาไม่คิดว่าฉือเยว่จะพูดต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ พูดได้ชัดเจนขนาดนี้ ทำให้คนอึดอัดมาก

สมแล้วที่เป็นคนตรง พูดได้ทั้งคำหยาบและคำสุภาพออกมาหมด ทั้งที่นางยังต้องเรียกหม่าซื่อว่าป้าสองด้วยซ้ำ

"อีตัวดี เจ้าพูดเหลวไหลอะไร?"

บทที่ 17 มาใช้หนี้

"พวกเจ้าสองคนรู้ไหมว่าโฉนดที่ดินโฉนดบ้านอะไรพวกนี้อยู่ที่ไหน?"

หลี่เหวยกับหลี่เฉียงได้ยินฉือเยว่ถามถึงโฉนด สีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมา

ฉือเยว่ก็สังเกตเห็น

"พวกเจ้าไม่ต้องกังวล ข้าไม่ได้จะขายที่ดินกับบ้าน ข้าแค่ไม่รู้ว่าโฉนดอยู่ที่ไหน ถ้าพวกเจ้ารู้ก็เก็บให้ดีๆ อย่าทำหาย นี่เป็นของพว

บทที่ 18 ของขวัญตอบแทน

อาหารเย็นฉือเยว่เป็นคนทำเอง แม้หลี่เหวยจะทำอาหารเป็น แต่นางให้เด็กหญิงแปดขวบทำอาหารให้ตัวเองกิน รู้สึกเหมือนใช้แรงงานเด็ก มีความรู้สึกผิด

หลี่เหวยกับหลี่เฉียงเป็นเด็กที่รู้ความ ไม่ได้ให้พวกเขาทำอาหาร กินเสร็จก็เก็บชามตะเกียบไปล้างเอง แล้วก็ต้มน้ำร้อนในหม้อใหญ่ไว้อาบน้ำ ทุกอ