บทที่ 17 มาใช้หนี้

"พวกเจ้าสองคนรู้ไหมว่าโฉนดที่ดินโฉนดบ้านอะไรพวกนี้อยู่ที่ไหน?"

หลี่เหวยกับหลี่เฉียงได้ยินฉือเยว่ถามถึงโฉนด สีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมา

ฉือเยว่ก็สังเกตเห็น

"พวกเจ้าไม่ต้องกังวล ข้าไม่ได้จะขายที่ดินกับบ้าน ข้าแค่ไม่รู้ว่าโฉนดอยู่ที่ไหน ถ้าพวกเจ้ารู้ก็เก็บให้ดีๆ อย่าทำหาย นี่เป็นของพว

บทที่ 18 ของขวัญตอบแทน

อาหารเย็นฉือเยว่เป็นคนทำเอง แม้หลี่เหวยจะทำอาหารเป็น แต่นางให้เด็กหญิงแปดขวบทำอาหารให้ตัวเองกิน รู้สึกเหมือนใช้แรงงานเด็ก มีความรู้สึกผิด

หลี่เหวยกับหลี่เฉียงเป็นเด็กที่รู้ความ ไม่ได้ให้พวกเขาทำอาหาร กินเสร็จก็เก็บชามตะเกียบไปล้างเอง แล้วก็ต้มน้ำร้อนในหม้อใหญ่ไว้อาบน้ำ ทุกอ

บทที่ 19 งั้นท่านตั้งราคามาเลยดีไหม

ที่ดินของตระกูลหลี่ไม่ได้มีมาก

แถบภูเขานี้มีที่ดินที่เพาะปลูกได้น้อยอยู่แล้ว นาข้าวรวมก็แค่สองไร่ ที่ดอนสี่ไร่

ที่ดอนสี่ไร่ปลูกถั่วทั้งหมด หลี่เฉียงกับหลี่เหวยเป็นคนงานตัวน้อย ถึงทั้งสองอายุน้อย แต่ทำงานไม่มีลวก

ตอนสามีภรรยาพี่สะใภ้หวังสอนฉือเยว่วิธีปลูกถั่ว เด