บทที่ 101 เด็กที่ถูกปลุกด้วยลูกอม

เหตุการณ์นี้ทำให้ทุกคนดีใจจนแทบจะกรีดร้องออกมา

ฉือเยว่คิดว่าน่าจะเป็นเพราะคำพูดของหลี่จื่อซีได้ผล

แต่เมื่อครู่หลี่จื่อซีพูดยาวมาก ไม่รู้ว่าประโยคไหนที่ได้ผล จึงพูดกับหลี่จื่อซีว่า "จื่อซี เธอลองพูดสิ่งที่พูดกับพี่ชายเมื่อกี้อีกสักหลายๆ ครั้ง เขากำลังจะตื่นแล้ว ส

บทที่ 102 อย่าตามใจ

"แน่นอนว่าได้ แต่ต้องจำไว้นะ อย่าซุกซนแบบนี้อีก"

"คังซุ่นเข้าใจแล้วครับ ขอบคุณป้าที่ช่วยชีวิตผม เมื่อคังซุ่นโตขึ้น จะต้องพยายามตอบแทนบุญคุณป้าให้ได้"

ฉือเยว่เห็นรอยยิ้มจริงใจของคังซุ่น รู้สึกว่าสิ่งที่ทำมาคุ้มค่า

แต่เธอก็ถือว่าคำพูดของคังซุ่นเป็นเพียงคำพูดเด็ก แค่ฟังผ่านๆ ก็

บทที่ 103 ถึงเวลาซื้อรถม้าแล้ว

หัวหน้าหมู่บ้านถือต้นหล่าเหลียวต้นหนึ่งยาวประมาณสองในสามของแขนเป็นตัวอย่าง

ทันใดนั้นชาวบ้านก็ตื่นเต้นกันหมด บนภูเขาในหมู่บ้านมีต้นหล่าเหลียวอยู่ทั่วไป ถ้าในหมู่บ้านไม่มีแล้ว ก็ยังไปหาที่อื่นได้

มีบางคนบอกว่าจะไปเก็บทันที หัวหน้าหมู่บ้านเตือนพวกเขาว่าห้ามเก็บจนสูญพัน