บทที่ 744 ศักดิ์ศรีของลูกคนเดียว (1)

หนานกงมั่วชะงัก เรื่องนี้พระชายาเยี่ยนอ๋องออกหน้าเองก็คงไม่ดี อย่างไรเรื่องแบบนี้การยินยอมด้วยตนเองคงจะดีกว่า หากพระชายาเยี่ยนอ๋องออกหน้าเอง คงไม่มีใครไม่กล้าที่จะไม่ยอม แต่ว่านางนึกว่าเรื่องนี้จะยกให้พระชายาซื่อจื่อหรือจูชูอวี้ซุนเหยียนเอ๋อร์มาทำถึงจะถูก

ไ

บทที่ 745 ศักดิ์ศรีของลูกคนเดียว (2)

หนานกงมั่วหน้ามุ่ยลงอย่างอดไม่ได้ นางเพียงตั้งครรภ์ไม่ได้พิการเสียหน่อย คนพวกนี้ไม่เพียงไม่ให้นางช่วย แม้แต่นางจะเดินเหินไปไหนมาไหนในเรือนยังทำไม่ได้ ทำได้เพียงนั่งนิ่งอยู่ในเรือน บอกว่ากลัวคนเดินไปเดินมาชนเข้า อย่าว่าแต่ไม่ระวังเลย ต่อให้มีคนตั้งใจกระโจนเข้า

บทที่ 746 การกลับมาของเว่ยจวินมั่ว (1)

หนานกงมั่วเลิกคิ้ว “ข้าไม่ปกติอย่างไรหรือ”

ชวีเหลียนซิงจนปัญญา “ปกติของการเป็นบุตรสะใภ้อย่างไรเล่าเจ้าคะ ได้ยินแม่สามีตนเองชื่นชมคุณหนูอื่นก็ต้องมีความกังวลอยู่บ้างมิใช่หรือเจ้าคะ”

“กังวลอันใดหรือ”

“คงกำลังกังวลว่าพระชายาและต้าจั่งกงจู่จะชอบแม่นางตระก