ตอน 742
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 742 ทหารม้าเป่ยหยวนที่หดหู่ (2)
ในขณะที่เซวียเจินกำลังนำทัพทำศึกนองเลือดกับเป่ยหยวนอยู่นอกด่านกำแพง เว่ยจวินมั่วนำทัพกองกำลังหว่าหลาที่ยืมมาไล่ล่าทหารเป่ยหยวนที่เหลือในเขตทุ่งหญ้าและทำลายไปทั่วอยู่นั้น เซี่ยลี่ที่เป็นผู้บัญชาการกองกำลังเมืองโยวโจวที่อยู่ในค่ายกลับอยู่อย่างเงียบสงบ
“แม่ทั
ตอน 743
บทที่ 743 ทหารม้าเป่ยหยวนที่หดหู่ (3)
เยี่ยนอ๋องมองนางด้วยความประหลาดใจ “เจ้าเป็นถึงบุตรีฉู่กั๋วกง แม้แต่ชื่อพื้นที่ก็ยังไม่รู้หรือ”
หนานกงมั่วลูบจมูก “หม่อมฉันมิได้จะเป็นขุนนางหรือนำทัพออกรบสักหน่อยเพคะ”
เยี่ยนอ๋องปลายตามองนาง “ไม่รู้จักก้าวหน้า”
หนานกงมั่วยักไหล่ เอ่ย “เสด็จลุงกังวลเรื่อ
ตอน 744
บทที่ 744 ศักดิ์ศรีของลูกคนเดียว (1)
หนานกงมั่วชะงัก เรื่องนี้พระชายาเยี่ยนอ๋องออกหน้าเองก็คงไม่ดี อย่างไรเรื่องแบบนี้การยินยอมด้วยตนเองคงจะดีกว่า หากพระชายาเยี่ยนอ๋องออกหน้าเอง คงไม่มีใครไม่กล้าที่จะไม่ยอม แต่ว่านางนึกว่าเรื่องนี้จะยกให้พระชายาซื่อจื่อหรือจูชูอวี้ซุนเหยียนเอ๋อร์มาทำถึงจะถูก
ไ