บทที่ 727 ยืมเสบียงอาหาร? (1)

หลิ่วหันไม่ได้ตอบกลับ ชายารองกงตั้งใจจะแสดงเป็นพระโพธิสัตว์ที่กำลังโปรดสัตว์หรืออย่างไรกัน สมองของนางคงจะมีปัญหากระมัง

เหล่าบรรดาผู้ดูแลต่างพากันคลานเข่าเข้าไปหากงเสี่ยวเตี๋ยพลางวิงวอนร้องขอความช่วยเหลือ ตนนั้นถูกใส่ร้ายป้ายสีและได้รับความไม่เป็นธรรม

กงเสี่ยวเตี๋ยเ

บทที่ 728 ยืมเสบียงอาหาร (2)

หนานกงมั่วเองก็ไม่ได้เกรงใจแต่อย่างใด เอ่ยขึ้นเสียงขรึม “เช่นนั้นข้าก็ไม่อ้อมค้อมแล้ว ข้าตั้งใจจะมายืมเสบียงอาหารจากท่านจำนวนหนึ่ง”

รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของผู้ว่าการโยวโจวขึ้นมาทันใด เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงใจว่า “จวิ้นจู่…เรื่องนี้มิใช

บทที่ 729 พุทธสาวกผู้แตกฉานที่ก้าวข้ามพรมแดน (1)

“เหตุใดเยี่ยนอ๋องถึงไม่ทำสิ่งใดเลย” ชวีเหลียนซิงขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าเขาไม่ทำ” หนานกงมั่วถามขึ้นพลางหัวเราะแผ่ว

ชวีเหลียนซิงส่ายหน้าเบาๆ เอ่ยอันใดไม่ออกแม้แต่คำเดียว

“เรียนจวิ้นจู่ ท่านอ๋องเชิญท่านเข้าพบขอรับ” องครักษ์จำนว