บทที่ 728 ยืมเสบียงอาหาร (2)

หนานกงมั่วเองก็ไม่ได้เกรงใจแต่อย่างใด เอ่ยขึ้นเสียงขรึม “เช่นนั้นข้าก็ไม่อ้อมค้อมแล้ว ข้าตั้งใจจะมายืมเสบียงอาหารจากท่านจำนวนหนึ่ง”

รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของผู้ว่าการโยวโจวขึ้นมาทันใด เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงใจว่า “จวิ้นจู่…เรื่องนี้มิใช

บทที่ 729 พุทธสาวกผู้แตกฉานที่ก้าวข้ามพรมแดน (1)

“เหตุใดเยี่ยนอ๋องถึงไม่ทำสิ่งใดเลย” ชวีเหลียนซิงขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าเขาไม่ทำ” หนานกงมั่วถามขึ้นพลางหัวเราะแผ่ว

ชวีเหลียนซิงส่ายหน้าเบาๆ เอ่ยอันใดไม่ออกแม้แต่คำเดียว

“เรียนจวิ้นจู่ ท่านอ๋องเชิญท่านเข้าพบขอรับ” องครักษ์จำนว

บทที่ 730 พุทธสาวกผู้แตกฉานที่ก้าวข้ามพรมแดน (2)

หนานกงมั่วยกมือขึ้นมาป้องปากพลางหัวเราะเสียงเบา จากนั้นจึงเอ่ยถาม “เสด็จลุงเรียกอู๋สยามาที่นี่ ใช่เรื่องเสบียงอาหารหรือไม่เพคะ”

เยี่ยนอ๋องจึงเอ่ยถามกลับ “ไหนลองเอ่ยมาซิ ว่าเจ้าวางแผนจะจัดการเรื่องนี้เช่นไร”

หนานกงมั่วจึงเอ่ยขึ้นว่า “หม่อมฉั