บทที่ 726 ตัดสินใจเด็ดขาด ประหารทั้งตระกูล (3)

หนานกงมั่วนวดหว่างคิ้วเบาๆ พลางเอ่ยว่า “ไปตรวจสอบคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้มาให้หมด”

“เจ้าค่ะ จวิ้นจู่”

“จวิ้นจู่” จู่ๆ หลิ่วหันก็เดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ จากนั้นก็เอ่ยขึ้นเสียงขรึม “จวิ้นจู่ มีคนให้การแล้วเจ้าค่ะ”

หนานกงมั่วเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ

บทที่ 727 ยืมเสบียงอาหาร? (1)

หลิ่วหันไม่ได้ตอบกลับ ชายารองกงตั้งใจจะแสดงเป็นพระโพธิสัตว์ที่กำลังโปรดสัตว์หรืออย่างไรกัน สมองของนางคงจะมีปัญหากระมัง

เหล่าบรรดาผู้ดูแลต่างพากันคลานเข่าเข้าไปหากงเสี่ยวเตี๋ยพลางวิงวอนร้องขอความช่วยเหลือ ตนนั้นถูกใส่ร้ายป้ายสีและได้รับความไม่เป็นธรรม

กงเสี่ยวเตี๋ยเ

บทที่ 728 ยืมเสบียงอาหาร (2)

หนานกงมั่วเองก็ไม่ได้เกรงใจแต่อย่างใด เอ่ยขึ้นเสียงขรึม “เช่นนั้นข้าก็ไม่อ้อมค้อมแล้ว ข้าตั้งใจจะมายืมเสบียงอาหารจากท่านจำนวนหนึ่ง”

รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของผู้ว่าการโยวโจวขึ้นมาทันใด เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงใจว่า “จวิ้นจู่…เรื่องนี้มิใช