บทที่ 725 ตัดสินใจเด็ดขาด สั่งประหารทั้งตระกูล (2)

“ท่านอ๋องไม่อนุญาตให้ท่านทำเช่นนี้อย่างแน่นอน!” ผู้ดูแลคนหนึ่งตะโกนขึ้น “พวกข้าจงรักภักดีต่อท่านอ๋องมาโดยตลอด ท่านอ๋องไม่มีทางปล่อยให้ท่านฆ่าคนบริสุทธิ์ที่ซื่อสัตย์และจงรักภักดีเป็นอันขาด”

หนานกงมั่วได้ยินแล้วก็หลุดหัวเราะทันที จากนั้นจึงเอ่ย

บทที่ 726 ตัดสินใจเด็ดขาด ประหารทั้งตระกูล (3)

หนานกงมั่วนวดหว่างคิ้วเบาๆ พลางเอ่ยว่า “ไปตรวจสอบคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้มาให้หมด”

“เจ้าค่ะ จวิ้นจู่”

“จวิ้นจู่” จู่ๆ หลิ่วหันก็เดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ จากนั้นก็เอ่ยขึ้นเสียงขรึม “จวิ้นจู่ มีคนให้การแล้วเจ้าค่ะ”

หนานกงมั่วเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ

บทที่ 727 ยืมเสบียงอาหาร? (1)

หลิ่วหันไม่ได้ตอบกลับ ชายารองกงตั้งใจจะแสดงเป็นพระโพธิสัตว์ที่กำลังโปรดสัตว์หรืออย่างไรกัน สมองของนางคงจะมีปัญหากระมัง

เหล่าบรรดาผู้ดูแลต่างพากันคลานเข่าเข้าไปหากงเสี่ยวเตี๋ยพลางวิงวอนร้องขอความช่วยเหลือ ตนนั้นถูกใส่ร้ายป้ายสีและได้รับความไม่เป็นธรรม

กงเสี่ยวเตี๋ยเ