ตอน 673
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 673
ลอบสังหาร โกลาหล (2)
มองเว่ยจวินมั่วเดินเข้ามา หลูเซียงเซียงยิ่งต่อต้านหนักขึ้น น่าเสียดายที่กลับแลกมาด้วยฝ่ามือที่ตบลงมาโดยไร้ความปรานี เว่ยจวินมั่วราวกับมองไม่เห็นฉากเร่าร้อนตรงหน้า วาดสายตาไปมองเปลวเทียนที่พริ้วไหว ดีดเบาๆ ดับมอดมันลงไป เปลวไฟที่ส่องสว่างถูกดับลง ทั่วทั้งกระโจมยิ่ง
ตอน 674
บทที่ 674
ลอบสังหาร โกลาหล (3)
“ทหาร มีการลอบสังหาร”
มีเสียงดังเอ่ยขึ้น ค่ายทหารที่เงียบสงบพลันอลหม่านขึ้นทันตา
ห่างออกไปไม่ไกล พลันมีเสียงม้าวิ่งใกล้เข้ามา จากนั้นด้านหลังค่ายพลันมีไฟลุกโชน ภายใต้เปลวเพลิงนั้นมีม้าสองตัววิ่งตรงมาทางนี้ บนหลังม้าสีขาวตัวหนึ่งมีหญิงสาวในชุดของชาวเป่ยหยวน
ตอน 675
บทที่ 675
คืนกลับ (1)
เว่ยจวินมั่วเอ่ยเรียบๆ “พากลับไปด้วย ไม่เป็นไรหรอก”
หลูอวิ๋นเฟิงส่ายศีรษะ เอ่ย “ข้าไม่มีทางกลับไปกับพวกเจ้า ท่านพ่อของข้าและเซียงเซียงยังอยู่ในมือของคนเป่ยหยวน” หนานกงมั่วมองเขา “เจ้าคิดว่าหลูฉี่หลินและหลูเซียงเซียงจะมีชีวิตกลับมาได้หรือ” ดวงตาของหลูอวิ๋นเฟิงฉายแววคับแ