บทที่ 670 ชดใช้กรรม (1)

หลูเซียงเซียงกลอกตา เอ่ย “ท่านพ่อ กงมั่วหลานผู้นั้นดูจะมิได้เชื่อฟังเท่าใดนัก คิดจะส่งตัวนางให้จอมทัพฮูตุน เกรงว่าคงไม่ใช่เรื่องง่าย”

หลูฉี่หลินย่นคิ้ว เห็นชัดว่ากำลังนึกถึงปัญหานี้อยู่

หลูเซียงเซียงเอ่ย “ข้ามีวิธี พวกเราเพียงวางยานางก่อน ให้นางหลับไปตลอดทาง ถึงตอน

บทที่ 671 ชดใช้กรรม (2)

วางถ้วยน้ำแกงอุ่นใส่มือให้นางด้วยความระมัดระวัง หลูอวิ๋นเฟิงเอ่ยเสียงเบา “กินสักหน่อยเถิด อย่าปล่อยให้ตนเองหิวเลย”

“อวิ๋นเฟิง มานี่” อีกด้าน หลูฉี่หลินเห็นทั้งสองกำลังกระซิบกระซาบ เอ่ยเสียงดังอย่างไม่พอใจ

หลูอวิ๋นเฟิงลอบมองหนานกงมั่วเล็กน้อย ยัดของบางอย่างลงไปในมือ

บทที่ 672 ลอบสังหาร โกลาหล (1)

หนานกงมั่วหดลำคอลง ก้มหน้า “จวินมั่ว”

เว่ยจวินมั่วเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว กวาดตามองหลูเซียงเซียงที่อยู่บนเตียง ดวงตาทะมึนขึ้นมา เอ่ยเสียงเข้ม “เปลี่ยนเสื้อผ้ากับนาง”

หนานกงมั่วเลิกคิ้ว บอกใบ้ให้เว่ยจวินมั่วหมุนตัวกลับไป เว่ยจวินมั่วส่งเสียงหยัน สุดท้ายจึงหมุน