บทที่ 669 คนสนิทที่แปลกหน้าที่สุด(3)

“มิใช่การค้าชาหรือผ้าไหมเหล่านี้หรอกหรือ” หวังป้าเอ่ย “ชนชั้นสูงนอกด่านชอบซื้ออันใดพวกนี้”

หนานกงมั่วส่ายศีรษะ “เจ้าคิดว่า ของเหล่านี้มีค่าพอให้จอมทัพใหญ่ต้องมาทำการค้าด้วยตนเองเลยหรือ อย่าลืมเสีย ตอนนั้นหลูฉี่หลินเอ่ย สินค้าพวกนี้เป็นของจอมทัพฮูตุน นอกเสี

บทที่ 670 ชดใช้กรรม (1)

หลูเซียงเซียงกลอกตา เอ่ย “ท่านพ่อ กงมั่วหลานผู้นั้นดูจะมิได้เชื่อฟังเท่าใดนัก คิดจะส่งตัวนางให้จอมทัพฮูตุน เกรงว่าคงไม่ใช่เรื่องง่าย”

หลูฉี่หลินย่นคิ้ว เห็นชัดว่ากำลังนึกถึงปัญหานี้อยู่

หลูเซียงเซียงเอ่ย “ข้ามีวิธี พวกเราเพียงวางยานางก่อน ให้นางหลับไปตลอดทาง ถึงตอน

บทที่ 671 ชดใช้กรรม (2)

วางถ้วยน้ำแกงอุ่นใส่มือให้นางด้วยความระมัดระวัง หลูอวิ๋นเฟิงเอ่ยเสียงเบา “กินสักหน่อยเถิด อย่าปล่อยให้ตนเองหิวเลย”

“อวิ๋นเฟิง มานี่” อีกด้าน หลูฉี่หลินเห็นทั้งสองกำลังกระซิบกระซาบ เอ่ยเสียงดังอย่างไม่พอใจ

หลูอวิ๋นเฟิงลอบมองหนานกงมั่วเล็กน้อย ยัดของบางอย่างลงไปในมือ