บทที่ 668 คนสนิทที่แปลกหน้าที่สุด (2)

“แม่นางไม่ต้องเกรงใจ” หลูอวิ๋นเฟิงเอ่ยเสียงเบา

หลูฉี่หลินเห็นทั้งสองพูดคุยกันเสร็จแล้ว จึงเอ่ยขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม “เรื่องก่อนหน้านี้ เซียงเอ๋อร์ทำผิดแล้ว ขอแม่นางกงได้โปรดอภัยด้วย”

หนานกงมั่วส่ายศีรษะไม่เอ่ยสิ่งใด เห็นนางเงียบเช่นนั้น หลูฉี่หลินเองก็ไม่

บทที่ 669 คนสนิทที่แปลกหน้าที่สุด(3)

“มิใช่การค้าชาหรือผ้าไหมเหล่านี้หรอกหรือ” หวังป้าเอ่ย “ชนชั้นสูงนอกด่านชอบซื้ออันใดพวกนี้”

หนานกงมั่วส่ายศีรษะ “เจ้าคิดว่า ของเหล่านี้มีค่าพอให้จอมทัพใหญ่ต้องมาทำการค้าด้วยตนเองเลยหรือ อย่าลืมเสีย ตอนนั้นหลูฉี่หลินเอ่ย สินค้าพวกนี้เป็นของจอมทัพฮูตุน นอกเสี

บทที่ 670 ชดใช้กรรม (1)

หลูเซียงเซียงกลอกตา เอ่ย “ท่านพ่อ กงมั่วหลานผู้นั้นดูจะมิได้เชื่อฟังเท่าใดนัก คิดจะส่งตัวนางให้จอมทัพฮูตุน เกรงว่าคงไม่ใช่เรื่องง่าย”

หลูฉี่หลินย่นคิ้ว เห็นชัดว่ากำลังนึกถึงปัญหานี้อยู่

หลูเซียงเซียงเอ่ย “ข้ามีวิธี พวกเราเพียงวางยานางก่อน ให้นางหลับไปตลอดทาง ถึงตอน