บทที่ 667 คนสนิทที่แปลกหน้าที่สุด (1)

หนานกงมั่วยิ้มบาง เอ่ย “ทำลายแผนการของข้า ข้าก็จะฆ่าเจ้าตอนนี้ อย่างไร หากถูกพวกเขาถามขึ้นมา เจ้าก็บอกว่าพี่ใหญ่ของข้าหนีไปแล้ว เจ้าพาข้ามาซื้อของที่นี่ เข้าใจหรือไม่” หวังป้ามีสีหน้าอยากร้องไห้ไม่เอ่ยวาจา หนานกงมั่วยิ้มตาหยี เอ่ย “ไม่พูด ข้าก็จะคิดว่าเจ้าตกล

บทที่ 668 คนสนิทที่แปลกหน้าที่สุด (2)

“แม่นางไม่ต้องเกรงใจ” หลูอวิ๋นเฟิงเอ่ยเสียงเบา

หลูฉี่หลินเห็นทั้งสองพูดคุยกันเสร็จแล้ว จึงเอ่ยขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม “เรื่องก่อนหน้านี้ เซียงเอ๋อร์ทำผิดแล้ว ขอแม่นางกงได้โปรดอภัยด้วย”

หนานกงมั่วส่ายศีรษะไม่เอ่ยสิ่งใด เห็นนางเงียบเช่นนั้น หลูฉี่หลินเองก็ไม่

บทที่ 669 คนสนิทที่แปลกหน้าที่สุด(3)

“มิใช่การค้าชาหรือผ้าไหมเหล่านี้หรอกหรือ” หวังป้าเอ่ย “ชนชั้นสูงนอกด่านชอบซื้ออันใดพวกนี้”

หนานกงมั่วส่ายศีรษะ “เจ้าคิดว่า ของเหล่านี้มีค่าพอให้จอมทัพใหญ่ต้องมาทำการค้าด้วยตนเองเลยหรือ อย่าลืมเสีย ตอนนั้นหลูฉี่หลินเอ่ย สินค้าพวกนี้เป็นของจอมทัพฮูตุน นอกเสี