บทที่ 616 ว่าที่เจ้าสาว (1)

หนานกงมั่วเลิกคิ้ว เอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ได้ข่าวว่าเจ้ามีเรื่องน่ายินดี เมื่อครู่ไยจึงหงอยเหงาเช่นนั้นเล่า”

เซียวเชียนจย่งชะงัก ใบหน้าอ่อนวัยแดงระเรื่อขึ้นด้วยความเขินอาย “พี่สะใภ้ ท่าน...” ท่านก็เอ่ยตรงเกินไป ช่างเปิดเผยเสียยิ่งกว่าสตรีโยวโจวของเรา

หนานกงมั่วยิ้ม

บทที่ 617 ว่าที่เจ้าสาว (2)

ไม่โทษทั้งสองที่มีท่าทีเกรงอกเกรงใจต่อหนานกงมั่วเพียงนี้ ใครต่างก็รู้ว่าการแต่งงานครั้งนี้จวนเยี่ยนอ๋องไม่ได้เต็มใจนัก เยี่ยนอ๋องอาจไม่สามารถเอาเรื่องกับฮ่องเต้ได้ แต่หากอยากตัดหัวขุนนางขั้นห้าขั้นหกอย่างพวกเขาสองคนล่ะก็ ไม่มีใครกล้าว่าอย่างไรเป็นแน่

หนานกงมั่วพยัก

บทที่ 618 ว่าที่เจ้าสาว (3)

หนานกงมั่วกลับไม่ได้สนใจว่าจูชูอวี้กำลังคิดสิ่งใดอยู่ เพียงพูดคุยกับซุนเหยียนเอ๋อร์ ถามเรื่องราวการเดินทางมายังตอนเหนือของนาง รวมไปถึงมีสิ่งใดไม่คุ้นเคยในโยวโจว ซุนเหยียนเอ๋อร์...ตอบกลับ ยิ้มพลางเอ่ย “จริงสิ ก่อนจะมา เพ่ยหวนกับคุณหนูฉินสี่มาส่งข้าด้วย พวกนางยังฝากให้ข้