บทที่ 617 ว่าที่เจ้าสาว (2)

ไม่โทษทั้งสองที่มีท่าทีเกรงอกเกรงใจต่อหนานกงมั่วเพียงนี้ ใครต่างก็รู้ว่าการแต่งงานครั้งนี้จวนเยี่ยนอ๋องไม่ได้เต็มใจนัก เยี่ยนอ๋องอาจไม่สามารถเอาเรื่องกับฮ่องเต้ได้ แต่หากอยากตัดหัวขุนนางขั้นห้าขั้นหกอย่างพวกเขาสองคนล่ะก็ ไม่มีใครกล้าว่าอย่างไรเป็นแน่

หนานกงมั่วพยัก

บทที่ 618 ว่าที่เจ้าสาว (3)

หนานกงมั่วกลับไม่ได้สนใจว่าจูชูอวี้กำลังคิดสิ่งใดอยู่ เพียงพูดคุยกับซุนเหยียนเอ๋อร์ ถามเรื่องราวการเดินทางมายังตอนเหนือของนาง รวมไปถึงมีสิ่งใดไม่คุ้นเคยในโยวโจว ซุนเหยียนเอ๋อร์...ตอบกลับ ยิ้มพลางเอ่ย “จริงสิ ก่อนจะมา เพ่ยหวนกับคุณหนูฉินสี่มาส่งข้าด้วย พวกนางยังฝากให้ข้

บทที่ 619 ช่วงพิธีแต่งงาน (1)

เดินออกมาจากโรงเตี๊ยมได้ไม่ไกลนัก เซียวเชียนจย่งก็รีบถอดเครื่องแบบองครักษ์ออกวิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าหนานกงมั่ว หนานกงมั่วกวาดตามองเขา “เห็นแล้วหรือ พอใจหรือไม่”

“พี่สะใภ้” เซียวเชียนจย่งใบหน้าแดงระเรื่อ ทว่าไม่ใช่เกิดความรู้สึกรักแรกพบ ทว่าเป็นเรื่องที่ตนเองอยากมาเ