บทที่ 585 ร่างที่กระจัดกระจายคนละทิศคนละทาง (2)

หนานกงมั่วไม่เข้าใจ “หากเป็นซิงเวยก็ยังพอว่า แต่หลิ่วหันคงจะไม่เหมาะหรอก อีกอย่างในค่ายทหารก็ไม่ได้อันตรายสักหน่อย พวกเขาอยู่ข้างนอกยังพอจะช่วยข้าทำธุระได้”

เว่ยจวินมั่วส่ายหน้าพลางเอ่ย “ให้หลิ่วหันเข้ามาจะได้ช่วยงานเจ้าบ้าง” ในเมื่ออู๋สยาสามารถเข

บทที่ 586 บุญคุณที่ช่วยเหลือ (1)

ก็ได้ หนานกงมั่วเองก็ไม่ได้คาดหวังว่าคุณชายมั่วต้องรู้ว่าควรซื้อสิ่งใดบ้าง เดินไปพลางคิดคำนวณไปด้วย “เช่นนั้น...ซื้อผ้ากลับไปสักผืนสองผืนแล้วเปลี่ยนของในบ้านใหม่ทั้งหมด จากนั้นยังเอามาทำเสื้อผ้าได้อีกสักนิด ยังต้องซื้อข้าวปลาอาหารด้วย...” เงินเดือนของคุณชายเว่ยนั

บทที่ 587 บุญคุณที่ช่วยเหลือ (2)

เกลี่ยสมุนไพรที่ยังชื้นออก อาศัยที่วันนี้แดดไม่เลวตากผึ่งอีกสักครั้ง ถือโอกาสเก็บส่วนที่มีคุณภาพคัดออกมาด้วย เมื่อจัดการเรียบร้อยก็กลับไป หนานกงมั่วจึงหยิบตำราแพทย์ขึ้นมานั่งศึกษาอยู่ในห้อง ไม่ไกลออกไปมีนายทหารที่เดินผ่านไปมาบ้างเป็นบางครั้ง อดไม่ได้เหลือบมองเข้ามา