บทที่ 586 บุญคุณที่ช่วยเหลือ (1)

ก็ได้ หนานกงมั่วเองก็ไม่ได้คาดหวังว่าคุณชายมั่วต้องรู้ว่าควรซื้อสิ่งใดบ้าง เดินไปพลางคิดคำนวณไปด้วย “เช่นนั้น...ซื้อผ้ากลับไปสักผืนสองผืนแล้วเปลี่ยนของในบ้านใหม่ทั้งหมด จากนั้นยังเอามาทำเสื้อผ้าได้อีกสักนิด ยังต้องซื้อข้าวปลาอาหารด้วย...” เงินเดือนของคุณชายเว่ยนั

บทที่ 587 บุญคุณที่ช่วยเหลือ (2)

เกลี่ยสมุนไพรที่ยังชื้นออก อาศัยที่วันนี้แดดไม่เลวตากผึ่งอีกสักครั้ง ถือโอกาสเก็บส่วนที่มีคุณภาพคัดออกมาด้วย เมื่อจัดการเรียบร้อยก็กลับไป หนานกงมั่วจึงหยิบตำราแพทย์ขึ้นมานั่งศึกษาอยู่ในห้อง ไม่ไกลออกไปมีนายทหารที่เดินผ่านไปมาบ้างเป็นบางครั้ง อดไม่ได้เหลือบมองเข้ามา

บทที่ 588 บุญคุณที่ช่วยเหลือ (3)

เกรงว่าคนผู้นี้เองก็มองว่าหนานกงมั่วและเว่ยจวินมั่วนั้นไม่เหมือนคนทั่วไป จึงได้พยายามเปลี่ยนมาใช้คำที่ไพเราะขึ้นมา

เว่ยจวินมั่วพยักหน้า เอ่ย “นี่คือภรรยาของข้า แซ่หนานกง”

“เอ๋” คนผู้นั้นชะงัก เมื่อได้สติกลับมาจึงเอ่ย “เว่ยฮูหยิน” เห็นได้ชัดว่าไม่คุ้นชินกับการ