บทที่ 56 ร่วมมือส่งมอบมรดก (3)

หนานกงมั่วเองไม่สนใจ “ข้าไม่ต้องการเงินของเจ้า เจ้าช่วยข้าดูแล ข้าจะแบ่งกำไรให้เจ้าหนึ่งส่วน แต่ว่า เจ้าต้องแสดงให้ข้าเห็นว่าเจ้าสามารถช่วยข้าดูแลกิจการได้” แม้ไม่รู้ว่าคุณชายฉังเฟิงเกิดบ้าอันใด แต่ก็ไม่ได้เป็นผลเสียอันใดต่อนาง อย่างไรเสียนางก็ไม่มีเวลาและความอดทนเพ

บทที่ 57 ร่วมมือส่งมอบมรดก (4)

“จวนฉู่กั๋วกงไม่มีเงินหรือ”

มีเงินก็ไม่ใช่จะใช้จ่ายเช่นนี้ เจิ้งซื่อบ่นอยู่ในใจ ใบหน้ากลับมองหนานกงมั่วเรียบนิ่ง หนานกงไหวขมวดคิ้วเอ่ย “ไปรับเงินที่บัญชีเถิด”

ทำงานไม่สำเร็จ จูหลี่ก็ไม่กล้าอยู่นาน รีบวางกล่องผ้าไหมแล้วถอยออกไป ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถงไปชั่วขณะ

บทที่ 58 ร่วมมือส่งมอบมรดก (5)

ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์นี้คนที่ไม่สนใจจริงๆ ก็คงมีเพียงหนานกงฮุย สำหรับหนานกงฮุยแล้ว ทรัพย์สินที่มารดาเหลือไว้ให้นั้นเป็นของมั่วเอ๋อร์ ถึงแม้มั่วเอ๋อร์จะใช้เงินเยอะเพียงใดนั่นก็คือเงินของนาง แน่นอนว่าต้องตักเตือนมิให้มั่วเอ๋อร์ใช้เงินสิ้นเปลืองเกินไป แต่หากมั่วเอ๋อร์อ