บทที่ 57 ร่วมมือส่งมอบมรดก (4)

“จวนฉู่กั๋วกงไม่มีเงินหรือ”

มีเงินก็ไม่ใช่จะใช้จ่ายเช่นนี้ เจิ้งซื่อบ่นอยู่ในใจ ใบหน้ากลับมองหนานกงมั่วเรียบนิ่ง หนานกงไหวขมวดคิ้วเอ่ย “ไปรับเงินที่บัญชีเถิด”

ทำงานไม่สำเร็จ จูหลี่ก็ไม่กล้าอยู่นาน รีบวางกล่องผ้าไหมแล้วถอยออกไป ความเงียบเข้าปกคลุมห้องโถงไปชั่วขณะ

บทที่ 58 ร่วมมือส่งมอบมรดก (5)

ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์นี้คนที่ไม่สนใจจริงๆ ก็คงมีเพียงหนานกงฮุย สำหรับหนานกงฮุยแล้ว ทรัพย์สินที่มารดาเหลือไว้ให้นั้นเป็นของมั่วเอ๋อร์ ถึงแม้มั่วเอ๋อร์จะใช้เงินเยอะเพียงใดนั่นก็คือเงินของนาง แน่นอนว่าต้องตักเตือนมิให้มั่วเอ๋อร์ใช้เงินสิ้นเปลืองเกินไป แต่หากมั่วเอ๋อร์อ

บทที่ 59 เยี่ยมเยียนตระกูลเซี่ย เจอองค์หญิงครั้งแรก (1)

“เจ้าช่างรอบคอบเสียเหลือเกินนะ” หนานกงไหวประชดประชัน

หนานกงมั่วเลิกคิ้ว เอ่ยตอบ “ท่านแม่บอกข้าว่า ต่อไปอยู่คนเดียวต้องรู้จักระมัดระวังตนเองให้ดี”

หนานกงไหวชะงัก ไร้ซึ่งวาจาไปชั่วครู่

ทรัพย์สินที่เมิ่งซื่อทิ้งเอาไว้ไม่น้อยเลย ตระกูลเมิ่