บทที่ 555 ของมีค่าควรค่าแก่การเก็บรักษาเพื่อเกร็งกำไร ไปจากเมืองหลวง (1)

“ทรัพย์สมบัติของฮั่นอ๋อง...ท่านคงไม่ได้ส่งให้เยี่ยนอ๋องใช่หรือไม่” หนานกงมั่วเอ่ยถาม

เว่ยจวินมั่วยิ้มบางๆ โน้มตัวลงไปประทับจูบแผ่วเบาลงบนขมับของนาง เอ่ย “วางใจ ข้าเก็บส่วนของเขาเอาไว้แล้ว”

“เอ่ยเช่นนี้...ความจริงท่านค

บทที่ 556 ของมีค่าควรค่าแก่การเก็บรักษาเพื่อเกร็งกำไร ไปจากเมืองหลวง (2)

หนานกงมั่วถอนหายใจ เอ่ย “ก็ใช่น่ะสิ อย่างไรแผ่นดินเซี่ยที่ยิ่งใหญ่นี้ก็เป็นของฝ่าบาท พวกเรานอกจากหนีหัวซุกหัวซุนแล้ว ยังจะทำอันใดได้อีกเล่า” แน่นอนฉินจื่อซวี่ไม่ได้จริงจังกับคำพูดของนาง “หนีหัวซุกหัวซุนหรือ จวิ้นจู่ถ่อมตนแล

บทที่ 557 เส้นทางสู่ทางเหนือ (1)

ฉินจื่อซวี่ยิ้ม เอ่ย “ก็เพราะไม่ใช่จวงเซียงอ๋องน่ะสิ ดังนั้นพวกเราจึงดำเนินการได้ มิเช่นนั้น...ไหนเลยจะมาถึงพี่ชายของเจ้า ฮ่องเต้จะใจกว้างกับตระกูลฉินได้หรือ”

ฉินซีมองพี่ชาย ส่ายหน้า “หากคุณชายเว่ยรู้ว่าเขาเป็น...สำหรับท่าน ต้องโกรธมากแน่” สุดท้ายคุณชายเว่ยจะก