บทที่ 554 ถอยหลัง ก่อนจากไป (3)

ดวงตาของเซียวเชียนจย่งมองไปรอบๆ เหลือบมองผู้คนรอบทิศที่มองมายังตนเอง เคลื่อนตัวไปนั่งลงด้านข้างองค์หญิงฉังผิงอย่างชาญฉลาด องค์หญิงฉังผิงลูบศีรษะของหลานชายด้วยความรักเอ็นดู สั่งสาวใช้นำของว่างมาให้เขา เอ่ยปากถาม “อู๋สยากล่าวถูกแล้ว เรื่องครั้งนี้เกิดอันใดขึ้นกันแน่

บทที่ 555 ของมีค่าควรค่าแก่การเก็บรักษาเพื่อเกร็งกำไร ไปจากเมืองหลวง (1)

“ทรัพย์สมบัติของฮั่นอ๋อง...ท่านคงไม่ได้ส่งให้เยี่ยนอ๋องใช่หรือไม่” หนานกงมั่วเอ่ยถาม

เว่ยจวินมั่วยิ้มบางๆ โน้มตัวลงไปประทับจูบแผ่วเบาลงบนขมับของนาง เอ่ย “วางใจ ข้าเก็บส่วนของเขาเอาไว้แล้ว”

“เอ่ยเช่นนี้...ความจริงท่านค

บทที่ 556 ของมีค่าควรค่าแก่การเก็บรักษาเพื่อเกร็งกำไร ไปจากเมืองหลวง (2)

หนานกงมั่วถอนหายใจ เอ่ย “ก็ใช่น่ะสิ อย่างไรแผ่นดินเซี่ยที่ยิ่งใหญ่นี้ก็เป็นของฝ่าบาท พวกเรานอกจากหนีหัวซุกหัวซุนแล้ว ยังจะทำอันใดได้อีกเล่า” แน่นอนฉินจื่อซวี่ไม่ได้จริงจังกับคำพูดของนาง “หนีหัวซุกหัวซุนหรือ จวิ้นจู่ถ่อมตนแล