บทที่ 556 ของมีค่าควรค่าแก่การเก็บรักษาเพื่อเกร็งกำไร ไปจากเมืองหลวง (2)

หนานกงมั่วถอนหายใจ เอ่ย “ก็ใช่น่ะสิ อย่างไรแผ่นดินเซี่ยที่ยิ่งใหญ่นี้ก็เป็นของฝ่าบาท พวกเรานอกจากหนีหัวซุกหัวซุนแล้ว ยังจะทำอันใดได้อีกเล่า” แน่นอนฉินจื่อซวี่ไม่ได้จริงจังกับคำพูดของนาง “หนีหัวซุกหัวซุนหรือ จวิ้นจู่ถ่อมตนแล

บทที่ 557 เส้นทางสู่ทางเหนือ (1)

ฉินจื่อซวี่ยิ้ม เอ่ย “ก็เพราะไม่ใช่จวงเซียงอ๋องน่ะสิ ดังนั้นพวกเราจึงดำเนินการได้ มิเช่นนั้น...ไหนเลยจะมาถึงพี่ชายของเจ้า ฮ่องเต้จะใจกว้างกับตระกูลฉินได้หรือ”

ฉินซีมองพี่ชาย ส่ายหน้า “หากคุณชายเว่ยรู้ว่าเขาเป็น...สำหรับท่าน ต้องโกรธมากแน่” สุดท้ายคุณชายเว่ยจะก

บทที่ 558 เส้นทางสู่ทางเหนือ (2)

สัมผัสได้ถึงสายตาขององค์หญิงฉังผิง หนานกงมั่วจึงเงยหน้าขึ้นมายิ้มบางๆ เอ่ย “เสด็จแม่เหนื่อยแล้วหรือเพคะ”

องค์หญิงฉังผิงส่ายหน้า “ไหนเลยจะบอบบางเพียงนั้นกันเล่า นึกถึงครั้งนั้น ข้าเองก็เคยวิ่งไปทุกหนทุกแห่งพร้อมกับเสด็จพ่อและพี่สามนะ” เมื่อครั้งองค์หญิงฉังผิงยั