บทที่ 553 ถอยหลัง ก่อนจากไป (2)

เซียวเชียนเยี่ยเงียบ จ้องมองหนานกงมั่วนิ่ง

หนานกงมั่วยิ้มบาง “ได้มาจากหลินกุ้ยเฟยเพคะ ดังนั้นเอ่ยได้ว่า...หากพระสนมหลินกุ้ยเฟยยังไม่ได้ ไม่แน่ว่าพระองค์อาจรับรู้เรื่องนี้เร็วกว่านี้แล้วเพคะ” แน่นอนเซียวเชียนเยี่ยยังจำได้ การตายของพระสนมหลินกุ้ยเฟยเองเขาก็มีส่วน

บทที่ 554 ถอยหลัง ก่อนจากไป (3)

ดวงตาของเซียวเชียนจย่งมองไปรอบๆ เหลือบมองผู้คนรอบทิศที่มองมายังตนเอง เคลื่อนตัวไปนั่งลงด้านข้างองค์หญิงฉังผิงอย่างชาญฉลาด องค์หญิงฉังผิงลูบศีรษะของหลานชายด้วยความรักเอ็นดู สั่งสาวใช้นำของว่างมาให้เขา เอ่ยปากถาม “อู๋สยากล่าวถูกแล้ว เรื่องครั้งนี้เกิดอันใดขึ้นกันแน่

บทที่ 555 ของมีค่าควรค่าแก่การเก็บรักษาเพื่อเกร็งกำไร ไปจากเมืองหลวง (1)

“ทรัพย์สมบัติของฮั่นอ๋อง...ท่านคงไม่ได้ส่งให้เยี่ยนอ๋องใช่หรือไม่” หนานกงมั่วเอ่ยถาม

เว่ยจวินมั่วยิ้มบางๆ โน้มตัวลงไปประทับจูบแผ่วเบาลงบนขมับของนาง เอ่ย “วางใจ ข้าเก็บส่วนของเขาเอาไว้แล้ว”

“เอ่ยเช่นนี้...ความจริงท่านค