ตอน 534
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 534
พวกเขาดูไม่สบายนัก ข้าก็สบายใจแล้ว (1)
เสียงร้องวิงวอนดังออกมาจากห้องขัง ยื่นทั้งสองมือผ่านรั้วห้องขังออกมาเพื่อคว้าตัวคนที่เดินผ่านไปมา
“จวิ้นจู่ คุกหลวงนั้นบรรยากาศไม่ดีลำบากจวิ้นจู่แล้ว ได้โปรดอภัยด้วยขอรับ” ผู้คุมที่เดินนำอยู่ด้านหน้าเอ่ยขอโทษหนานกงมั่ว
หนานกงมั่วเลิกคิ้ว “
ตอน 535
บทที่ 535
พวกเขาดูไม่สบายนัก ข้าก็สบายใจแล้ว (2)
แน่นอนว่าข้าแย่งมาได้ เฉียวเฟยเยียนเกือบจะเอ่ยออกไป แต่เมื่อเผชิญหน้ากับดวงตาเยือกเย็นของหนานกงมั่ว กลับพูดสิ่งใดไม่ออก นางแย่งมาได้แล้วจริงๆ หรือ เมิ่งซื่อตายไปแล้วไม่ผิด แต่เมื่อยังมีชีวิตนั้นนางถูกเอาอกเอาใจ เมื่อจากไปแล้วก็ยังคงเป็นฮูหยิน
ตอน 536
บทที่ 536
พวกเขาดูไม่สบายนัก ข้าก็วางใจแล้ว (3)
หนานกงมั่วหันกลับมามองเขา ยิ้มจนตาหยี “อ้อ มาดูว่าพวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง”
“เช่นนั้นเจ้าคิดว่าเป็นเยี่ยงไร” จิ้นจั๋วเอ่ยถามอย่างแปลกใจ
“เห็นว่าพวกเขาไม่สบายนัก ข้าก็วางใจแล้ว” หนานกงมั่วเอ่ยตอบท่าทางจริงจัง
“ชั่วร้าย”
“น้อมรับคำชม”