บทที่ 526 การตายของเซียวฉุน ตัวเบี้ย (1)

“ซิงเฉิงจวิ้นจู่ เจ้าว่า...เรื่องนี้ควรจัดการเยี่ยงไร” เซียวเชียนเยี่ยหันไปถามหนานกงมั่วที่นิ่งเงียบมาตลอด หากเป็นปกติเซียวเชียนเยี่ยคงโกรธกริ้วพร้อมสั่งคนลากหนานกงไหวออกไปตัดหัวแล้ว แต่สถานการณ์ตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่อาจทำไปตามความต้องการของเขาได้ แม้ว่า

บทที่ 527 การตายของเซียวฉุน ตัวเบี้ย (2)

มือข้างหนึ่งของเว่ยจวินมั่วคว้าไทเฮาเอาไว้ ใบหน้าหล่อเหลาไม่มีแม้แต่ความตื่นตระหนกหรือแปลกใจ ราวกับไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับห่าลูกธนู ทว่าราวกับเป็นลมเย็นที่พัดผ่านยามราตรี ระหว่างนั้นกระบี่อ่อนในมือพลันหมุนวนกลายเป็นดอกไม้สีเงินวิจิตรตระการตา ลูกธนูที่พุ่ง

บทที่ 528 การตายของเซียวฉุน ตัวเบี้ย (3)

เซียวเชียนเยี่ยจ้องมองเว่ยจวินมั่วนิ่งเนิ่นนาน ก่อนจะเอ่ย “หากเซียวฉุนหนีไป...”

“กระหม่อมจะจับเขากลับมา” เว่ยจวินมั่วเอ่ยตอบ

“ดีมาก” เซียวเชียนเยี่ยเอ่ยเสียงเย็น ทำเพียงจ้องมองหนานกงมั่วและเซียวฉุนนิ่งด้วยสายตาเยือกเย็นทว่ากลับไม่เอ่ยโต้แย้ง หนานกงม