บทที่ 5 ปมในใจของพ่อลูก

เมื่อได้สติ จึงยิ้มขมขื่นออกมา หนานกงมั่วเริ่มเตรียมมื้อกลางวันของนาง

นำข้าวสารไปล้าง จากนั้นหยิบผักกาดขาวมาหนึ่งหัว ทำผักกาดขาวซอสเปรี้ยวอย่างง่ายๆ ส่วนใบที่เหลือนำมาทำน้ำซุป นั่นคืออาหารมื้อนี้แล้ว ชาติที่แล้วงานอดิเรกของนางมีไม่มาก สิ่งที่ทำได้ดีก็คงเป็นการทำอาหาร โชค

บทที่ 6 หากเขารังแกเจ้า ข้าจะฆ่าเขาแทนเจ้าเอง

เพียงแค่คิดถึงสายตาคู่นั้นขึ้นมา เขาก็พลันรู้สึกว่ามีบางส่วนในร่างกายนั้นซ่อนความเจ็บปวดเอาไว้

“ข้าอยากเห็นเช่นกัน ว่าไม่เจอกันหลายปี หญิงร้ายผู้นี้จะไร้ความคิดขนาดไหน” หนานกงไหวเดินออกจากประตูไปด้วยความโกรธ

“ท่านพ่อ” หนานกงชวี่และหนานกงฮุยกำลั

บทที่ 7 การพบเจอที่ไม่ได้พบเจอ

หญิงสาวในชุดสีม่วงส่ายหน้า “คณิกาอย่างข้า หากไปจากที่นี่แล้ว...จะไปอยู่แห่งใดได้ ยิ่งไปกว่านั้น...ข้าต้องรอหร่วนหลังกลับมา”

เจ้าหนุ่มนั่นจะกลับมาหรือ หนานกงมั่วกลืนวาจานั้นกลับลงไป เอ่ยเสียงเข้ม “ครั้งก่อนข้าเคยบอกกับเจ้าแล้ว ช่วงนี้เจ้าไม่ต้องรับแขก เจ้าคิดว่าวาจ