ตอน 480
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 480 สั่งสอนหวงซุนกลางถนน (2)
ลิ่นฉังเฟิงมองไปยังเหอเหวินลี่แล้วถอนหายใจ “ช่างเถิด รู้แต่แรกแล้วว่าเจ้าช่วยอันใดมิได้ ข้าจะไปหาแม่นางมั่วสักหน่อย”
เหอเหวินลี่เอ่ยอย่างไม่ทุกข์ร้อน “ซิงเฉิงจวิ้นจู่ใจเย็นกว่าเจ้า สองวันที่ผ่านมา นางไม่ได้เอ่ยอันใดสักนิด ราวกับไม่เคยมีสิ่งใดเกิดขึ้น อ้อ ทั้งยัง
ตอน 481
บทที่ 481 สั่งสอนหวงซุนกลางถนน (3)
หนานกงมั่วขมวดคิ้ว ได้ยินเพียงเสียงจากชั้นล่างที่ดังขึ้นเรื่อยๆ หนานกงมั่วลุกขึ้น เอ่ยว่า “ลงไปดูกันเถิด”
“เจ้าลงไปดูข้างล่างนั่นก่อนดีกว่า” จิ้นจั๋วที่นั่งอยู่ชิดหน้าต่างเอ่ยขัดขึ้นมาเสียก่อน หนานกงมั่วชะงัก พลันสีหน้าเปลี่ยนไป แม้หอเทียนอีจะไม่นับว่าสร้างความว
ตอน 482
บทที่ 482 ป่วยก็ทานยา (1)
“ยอมรับผิดเสีย” หนานกงมั่วหรี่ตาลงเล็กน้อย แล้วเอ่ยขึ้นเสียงเข้ม
ในที่สุดความเกรงกลัวต่อบิดาของเซียวเชียนจย่งก็มีชัยเหนือกว่า เขาเอ่ยกับหญิงชราห้วนๆ ว่า “เป็นความผิดของข้าเอง ข้าจะชดใช้ให้”
หญิงชราหวาดกลัวไม่น้อย ตอนนี้ได้แต่กอดหลานชายไว้แน่น รู้ตัวดีว่าตนเอาผิดอันใดต่