บทที่ 464 แต่งตั้ง (2)

“องค์หญิงฉังผิงมองเซียวเชียนเยี่ยอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ย “ฝ่าบาทยังรู้จักคำว่ากตัญญูก็ดี” ดวงตาของเซียวเชียนเยี่ยหดเกร็ง รอยยิ้มแข็งขึ้น “นั่นแน่นอนอยู่แล้ว”

องค์หญิงฉังผิงถอยไปหนึ่งก้าว มองไปยังพระสนมหลินกุ้ยเฟยที่นอนอยู่บนพื้น เอ่ย “เรื่องต่อจากนี้ของพระสนมหลินกุ้ยเฟย ไ

บทที่ 465 ลอบสังหาร (1)

หนานกงมั่วพยักหน้า “แล้วแต่เสด็จแม่จะจัดการเพคะ”

ประคององค์หญิงฉังผิงลงจากรถม้า ทว่าห่างออกไปจากหน้าประตูจวนไม่ไกลพลันมีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น คิ้วสวยของหนานกงมั่วเลิกขึ้นเล็กน้อย ส่งสัญญาณให้องค์หญิงฉังผิงหันไปมอง องค์หญิงฉังผิงเงยหน้า เห็นว่าจิ้งเจียงจวิ้นอ๋องพาคนมายืนอย

บทที่ 466 ลอบสังหาร (2)

เป็นเช่นนั้น องค์หญิงไม่สนใจต่อวาจาหวานหูของเว่ยหงเฟยแม้เพียงนิด ยิ้มเย็น เอ่ย “เว่ยหงเฟยที่ข้ายังไม่เอ่ยเรื่องหย่าขาดจากท่านเป็นเพราะเห็นแก่หน้าของราชวงศ์ แต่หากท่านทนไม่ไหวอยากรับพระชายาใหม่ รอพิธีศพเสด็จพ่อผ่านไปแล้วค่อยลงนามในการหย่าเถิด”

เว่ยหงเฟยตกตะลึง เอ่ย “เจ้าก