บทที่ 463 แต่งตั้ง (1)

องค์หญิงฉังผิงเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเซียวเชียนเยี่ย มองเขาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง “ที่แท้ ฝ่าบาทยังรู้ว่าวังหลังเป็นสถานที่ที่ไม่ใช่ใครจะเข้าออกได้ตามอำเภอใจหรือ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เสด็จอาและฝ่าบาทมาทำอันใดที่นี่ ที่แห่งนี้ น่าจะเป็นตำหนักพระสนมของเสด็จพ่อมิใช่หรือ” นอกจากนี้...อง

บทที่ 464 แต่งตั้ง (2)

“องค์หญิงฉังผิงมองเซียวเชียนเยี่ยอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ย “ฝ่าบาทยังรู้จักคำว่ากตัญญูก็ดี” ดวงตาของเซียวเชียนเยี่ยหดเกร็ง รอยยิ้มแข็งขึ้น “นั่นแน่นอนอยู่แล้ว”

องค์หญิงฉังผิงถอยไปหนึ่งก้าว มองไปยังพระสนมหลินกุ้ยเฟยที่นอนอยู่บนพื้น เอ่ย “เรื่องต่อจากนี้ของพระสนมหลินกุ้ยเฟย ไ

บทที่ 465 ลอบสังหาร (1)

หนานกงมั่วพยักหน้า “แล้วแต่เสด็จแม่จะจัดการเพคะ”

ประคององค์หญิงฉังผิงลงจากรถม้า ทว่าห่างออกไปจากหน้าประตูจวนไม่ไกลพลันมีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น คิ้วสวยของหนานกงมั่วเลิกขึ้นเล็กน้อย ส่งสัญญาณให้องค์หญิงฉังผิงหันไปมอง องค์หญิงฉังผิงเงยหน้า เห็นว่าจิ้งเจียงจวิ้นอ๋องพาคนมายืนอย