ตอน 463
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 463
แต่งตั้ง (1)
องค์หญิงฉังผิงเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเซียวเชียนเยี่ย มองเขาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง “ที่แท้ ฝ่าบาทยังรู้ว่าวังหลังเป็นสถานที่ที่ไม่ใช่ใครจะเข้าออกได้ตามอำเภอใจหรือ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เสด็จอาและฝ่าบาทมาทำอันใดที่นี่ ที่แห่งนี้ น่าจะเป็นตำหนักพระสนมของเสด็จพ่อมิใช่หรือ” นอกจากนี้...
ตอน 464
บทที่ 464
แต่งตั้ง (2)
“องค์หญิงฉังผิงมองเซียวเชียนเยี่ยอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ย “ฝ่าบาทยังรู้จักคำว่ากตัญญูก็ดี” ดวงตาของเซียวเชียนเยี่ยหดเกร็ง รอยยิ้มแข็งขึ้น “นั่นแน่นอนอยู่แล้ว”
องค์หญิงฉังผิงถอยไปหนึ่งก้าว มองไปยังพระสนมหลินกุ้ยเฟยที่นอนอยู่บนพื้น เอ่ย “เรื่องต่อจากนี้ของพระสนมหลินกุ้ยเฟย
ตอน 465
บทที่ 465
ลอบสังหาร (1)
หนานกงมั่วพยักหน้า “แล้วแต่เสด็จแม่จะจัดการเพคะ”
ประคององค์หญิงฉังผิงลงจากรถม้า ทว่าห่างออกไปจากหน้าประตูจวนไม่ไกลพลันมีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น คิ้วสวยของหนานกงมั่วเลิกขึ้นเล็กน้อย ส่งสัญญาณให้องค์หญิงฉังผิงหันไปมอง องค์หญิงฉังผิงเงยหน้า เห็นว่าจิ้งเจียงจวิ้นอ๋องพาคนมายืน