บทที่ 462 ความโศกเศร้าของพระชายารัชทายาท (3)

เห็นชัดว่าเซียวฉุนเองก็มิได้อยากทะเลาะกับเซียวเชียนเยี่ยต่อหน้าคนอื่น โบกปัดมือพร้อมเปลี่ยนเรื่อง “ฝ่าบาทไม่แปลกใจหรือ ไยข้าจึงมาหาพระสนมหลินกุ้ยเฟย”

เซียวเชียนเยี่ยเงียบไปชั่วครู่ ในที่สุดก็นั่งลง เอ่ยเสียงเรียบ “ข้าเองก็อยากรู้ เสด็จปู่รองมีเรื่องสำค

บทที่ 463 แต่งตั้ง (1)

องค์หญิงฉังผิงเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเซียวเชียนเยี่ย มองเขาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง “ที่แท้ ฝ่าบาทยังรู้ว่าวังหลังเป็นสถานที่ที่ไม่ใช่ใครจะเข้าออกได้ตามอำเภอใจหรือ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เสด็จอาและฝ่าบาทมาทำอันใดที่นี่ ที่แห่งนี้ น่าจะเป็นตำหนักพระสนมของเสด็จพ่อมิใช่หรือ” นอกจากนี้...อง

บทที่ 464 แต่งตั้ง (2)

“องค์หญิงฉังผิงมองเซียวเชียนเยี่ยอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ย “ฝ่าบาทยังรู้จักคำว่ากตัญญูก็ดี” ดวงตาของเซียวเชียนเยี่ยหดเกร็ง รอยยิ้มแข็งขึ้น “นั่นแน่นอนอยู่แล้ว”

องค์หญิงฉังผิงถอยไปหนึ่งก้าว มองไปยังพระสนมหลินกุ้ยเฟยที่นอนอยู่บนพื้น เอ่ย “เรื่องต่อจากนี้ของพระสนมหลินกุ้ยเฟย ไ