ตอน 43
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 43 หมั้นหมายเพื่อช่วยนาง
“หนานกงซูเสนอตัวมาเอง จะโทษใครได้” เว่ยจวินมั่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา ไม่ว่าเซียวเชียนเยี่ยจะเหยียบเรือกี่แคม หนานกงซูก็พาตนเองเข้ามาให้เหยียบถึงที่ เซียวเชียนเยี่ยกล้าเข้าหาเซี่ยเพ่ยหวนในเวลานี้ แสดงให้เห็นว่าเขามั่นใจแล้วว่าหนานกงซูจะต้องแต่งกับเขาอย่างแน่นอน บุตร
ตอน 44
บทที่ 44 ตระกูลใหญ่แห่งจินหลิง
“ช่วยด้วย ช่วยด้วย มีคนตกน้ำ” บริเวณรอบข้างล้วนมีแต่บรรดาคุณหนูและสาวใช้ไร้ซึ่งกำลังเข้าช่วยเหลือได้ นายทหารอื่นๆ นั้นคอยคุ้มกันอยู่รอบนอก เมื่อได้ยินเสียงจึงรีบวิ่งเข้ามา ทว่าไม่อาจรู้ได้ว่าจะทันหรือไม่ สาวใช้สองคนเฝ้ารอการช่วยเหลือไม่ไหวจึงรีบกระโดดลงไป น่าเสียดา
ตอน 45
บทที่ 45 ชูอวี้แห่งตระกูลจู
คุณชายฉังเฟิงกลอกตา “ข้าอยากจะทิ่มดวงตาของข้าให้แตกเสียจริง” แสดงความรักอะไรกัน น่าเกลียดเป็นที่สุด
เซี่ยเพ่ยหวนปิดปากยิ้มหัวเราะ “มั่วเอ๋อร์และเว่ยซื่อจื่อช่างเหมาะสม ฝ่าบาททรงมีสายพระเนตรที่ดียิ่งนัก”
“เว่ยซื่อจื่อ” ที่ด้านหลัง หญิงสาวท่าทางเหมือนสาวใช้กำลังวิ่