บทที่ 421 ความลึกลับของเขาลั่วหยาง (2)

เว่ยจวินมั่วเหลือบมองฝังที่อยู่ด้านหลัง ฝังพยักหน้าโดยไม่เปลี่ยนแปลงสีหน้า แล้วหายตัวไปเงียบเชียบในหมู่คน หนานกงมั่วเอนตัวไปกระซิบกับเว่ยจวินมั่ว “เป็นคนในยุทธภพหรือไม่” เว่ยจวินมั่วมองต่ำลงกระซิบตอบกลับ “ไม่เหมือนเลย มีจอมยุทธ์ไม่มากนักที่ยอมเกี่ยวข้องกับราชส

บทที่ 422 ข้าโกหกเขา (1)

เห็นหนานกงมั่วไม่เอ่ยอันใดต่อ คุณชายเสียนเกอจึงเอ่ยว่า “ข้าเข้าไปก็เห็นว่า สถานการณ์ข้างในเลวร้ายกว่าที่อู๋ปั๋วเขียนไว้ในจดหมายเสียอีก โรคระบาดข้างใน...อืม จะเอ่ยว่าเป็นพิษก็ไม่เหมือน ตั้งแต่อู๋ปั๋วได้รับบาดเจ็บจนถึงเสียชีวิตเป็นเวลาครึ่งเดือน ผู้ติดตามสองคนของเขาตั้งแต่ล้ม

บทที่ 423 ข้าโกหกเขา (2)

ฝังพยักหน้า เอ่ยว่า “อย่างน้อยสำหรับคนทั่วไป เมืองนี้ถือว่าตัดขาดจาดโลกภายนอกแล้วขอรับ” และแน่นอนว่าไม่นับคนอย่างพวกเขา ทหารในดินแดนของเย่ว์จวิ้นอ๋องหยุดมือสังหารของวังจื่อเซียวไม่ได้ ทว่าคนเยอะเช่นนี้ อยากจะปิดบังสถานะคงมิใช่เรื่องง่าย เกรงว่าตอนนี้เซียวเชียนเยี่ยคงจะรู้แล