บทที่ 420 ความลึกลับของเขาลั่วหยาง (1)

ลิ่นฉังเฟิงที่ตรวจดูสมุดบัญชีอยู่ข้างๆ เงยหน้าขึ้นมา “ไม่ใช่ หากออกไปใช้ชีวิตนอกหลิงโจว เดินทางไปทางเหนือสามารถข้ามแม่น้ำไปจิงโจว เดินทางไปทางทิศตะวันออกสามารถไปเฉวียนโจว เดินทางไปทางทิศตะวันตกสามารถไปเมืองจินหลิง ไยพวกเขาต้องข้ามเขาไปผิงโจวด้วย ผิงโจวก็มิได้เ

บทที่ 421 ความลึกลับของเขาลั่วหยาง (2)

เว่ยจวินมั่วเหลือบมองฝังที่อยู่ด้านหลัง ฝังพยักหน้าโดยไม่เปลี่ยนแปลงสีหน้า แล้วหายตัวไปเงียบเชียบในหมู่คน หนานกงมั่วเอนตัวไปกระซิบกับเว่ยจวินมั่ว “เป็นคนในยุทธภพหรือไม่” เว่ยจวินมั่วมองต่ำลงกระซิบตอบกลับ “ไม่เหมือนเลย มีจอมยุทธ์ไม่มากนักที่ยอมเกี่ยวข้องกับราชส

บทที่ 422 ข้าโกหกเขา (1)

เห็นหนานกงมั่วไม่เอ่ยอันใดต่อ คุณชายเสียนเกอจึงเอ่ยว่า “ข้าเข้าไปก็เห็นว่า สถานการณ์ข้างในเลวร้ายกว่าที่อู๋ปั๋วเขียนไว้ในจดหมายเสียอีก โรคระบาดข้างใน...อืม จะเอ่ยว่าเป็นพิษก็ไม่เหมือน ตั้งแต่อู๋ปั๋วได้รับบาดเจ็บจนถึงเสียชีวิตเป็นเวลาครึ่งเดือน ผู้ติดตามสองคนของเขาตั้งแต่ล้ม