บทที่ 414

เสียโฉมและความทะเยอทะยานที่น่ายกย่อง (2)

“เจ้า!” เจียงฉงเฟิงโมโหเป็นอย่างมาก แต่ว่าคารมคมคายของขุนนางทหารย่อมสู้ขุนนางนักปราชญ์ไม่ได้อยู่แล้ว เจียงฉงเฟิงพลันไม่รู้ว่าควรเริ่มเอ่ยจากตรงไหน แล้วอีกอย่าง สีหน้าของจ้าวเฟยและคนอื่นๆ ก็ซีดขาว ไม่ว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะเป็นเช่นไร แต่พวกเขาต้องประส

บทที่ 415

เสียโฉมและความทะเยอทะยานที่น่ายกย่อง (3)

แต่ชวีเหลียนซิงที่อยู่ข้างๆ กลับเข้าใจความคิดของเซียวเชียนเยี่ย นางยิ้มน้อยๆ “คุณชายลิ่นเจ้าคะ หวงจั่งซุนใช่ว่าจะไม่รู้ว่าควรทำเช่นไรจะดีที่สุด แต่เขาอยู่ตำแหน่งนั้นจึงคิดมาก เช่นนี้แล้วจึงทำให้เขาดูเป็นคนไม่เด็ดขาด อย่างเช่นบ่าว บ่าวตัวคนเดียวทำ

บทที่ 416

จดหมายลับของคุณชายเสียนเกอ (1)

หนานกงมั่วเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้จิ้นจั๋ว “หัวหน้าจิ้นไม่ต้องเป็นห่วงไป ข้าไม่ทำร้ายซั่นจยาเซี่ยนจู่แน่นอน” หากนางอยากทำอันใดจูชูอวี้ก็ย่อมไม่มีทางทำต่อหน้าจิ้นจั๋วเช่นนี้ จิ้นจั๋วเองก็รู้ว่าปฏิกิริยาของตัวเองออกจะเกินไป เขาจึงเอ่ยว่า “ข้าเสียมารยาทเอง ขอจวิ้