ตอน 413
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 413 เสียโฉมและความทะเยอทะยานที่น่ายกย่อง (1)
หลิ่วพยักหน้า เอ่ย “เจ้าสำนักหอธารามีวิชาควบคุมงูเจ้าค่ะ คนที่ซั่นจยาเซี่ยนจู่พาไปกว่าครึ่งล้วนถูกงูกัดตาย ที่เหลือ...ถูกจูชูอวี้สังหารแล้ว แต่ตอนนี้ คิดว่าคงโยนความผิดให้กงอวี้เฉินหมดแล้วเจ้าค่ะ”
“ไร้ประโยชน์เสียจริง” เว่ยจวินมั่วนวดหัวคิ้วเอ่ย
ตอน 414
บทที่ 414 เสียโฉมและความทะเยอทะยานที่น่ายกย่อง (2)
“เจ้า!” เจียงฉงเฟิงโมโหเป็นอย่างมาก แต่ว่าคารมคมคายของขุนนางทหารย่อมสู้ขุนนางนักปราชญ์ไม่ได้อยู่แล้ว เจียงฉงเฟิงพลันไม่รู้ว่าควรเริ่มเอ่ยจากตรงไหน แล้วอีกอย่าง สีหน้าของจ้าวเฟยและคนอื่นๆ ก็ซีดขาว ไม่ว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะเป็นเช่นไร แต่พวกเขาต้องประสบค
ตอน 415
บทที่ 415 เสียโฉมและความทะเยอทะยานที่น่ายกย่อง (3)
แต่ชวีเหลียนซิงที่อยู่ข้างๆ กลับเข้าใจความคิดของเซียวเชียนเยี่ย นางยิ้มน้อยๆ “คุณชายลิ่นเจ้าคะ หวงจั่งซุนใช่ว่าจะไม่รู้ว่าควรทำเช่นไรจะดีที่สุด แต่เขาอยู่ตำแหน่งนั้นจึงคิดมาก เช่นนี้แล้วจึงทำให้เขาดูเป็นคนไม่เด็ดขาด อย่างเช่นบ่าว บ่าวตัวคนเดียวทำสิ