ตอน 412
ชายาแพทย์แห่งยุครุ่งโรจน์
บทที่ 412 การลอบสังหารที่ล้มเหลว (3)
ในที่สุดกงอวี้เฉินคล้ายกับพึงพอใจแล้ว ยกมือขึ้นไปจับหางเจ้างูน้อยและดึงออกมา โยนออกไป งูเล็กพลันหายไปในโพรงหญ้า จูชูอวี้เหม่อลอย แข้งขาอ่อนล้มลงไปกองกับพื้นร้องไห้เสียงดังออกมา
กงอวี้เฉินกระแอมไอสองครั้ง ก้มลงไปมองจูชูอวี้ เอ่ย “ครั้งนี้ ข้าไว้ชีวิตเจ้า เสี่ยว
ตอน 413
บทที่ 413 เสียโฉมและความทะเยอทะยานที่น่ายกย่อง (1)
หลิ่วพยักหน้า เอ่ย “เจ้าสำนักหอธารามีวิชาควบคุมงูเจ้าค่ะ คนที่ซั่นจยาเซี่ยนจู่พาไปกว่าครึ่งล้วนถูกงูกัดตาย ที่เหลือ...ถูกจูชูอวี้สังหารแล้ว แต่ตอนนี้ คิดว่าคงโยนความผิดให้กงอวี้เฉินหมดแล้วเจ้าค่ะ”
“ไร้ประโยชน์เสียจริง” เว่ยจวินมั่วนวดหัวคิ้วเอ่ย
ตอน 414
บทที่ 414 เสียโฉมและความทะเยอทะยานที่น่ายกย่อง (2)
“เจ้า!” เจียงฉงเฟิงโมโหเป็นอย่างมาก แต่ว่าคารมคมคายของขุนนางทหารย่อมสู้ขุนนางนักปราชญ์ไม่ได้อยู่แล้ว เจียงฉงเฟิงพลันไม่รู้ว่าควรเริ่มเอ่ยจากตรงไหน แล้วอีกอย่าง สีหน้าของจ้าวเฟยและคนอื่นๆ ก็ซีดขาว ไม่ว่าผลลัพธ์สุดท้ายจะเป็นเช่นไร แต่พวกเขาต้องประสบค