บทที่ 373 หลุมพรางที่ไร้ข้อโต้แย้ง! (3)

หนานกงมั่วหันกลับไปมองที่โต๊ะในร้านทางด้านหลังตนแล้วจึงหันกลับมาเอ่ยเบาๆ “ข้าไม่นึกเลยว่าจะได้เจอท่านพ่อในที่แบบนี้ ท่านพ่อมาทำอันใดหรือเจ้าคะ”

หนานกงไหวกระแอมเบาๆ ยังไม่เอ่ยอันใด เฉียวเย่ว์อู่เชิดหน้าขึ้น เอ่ย “อีกสองวันจะเป็นวันเกิดของแม่ข้า ท่านลุงหนานกง

บทที่ 374 กล้ำกลืนความอัปยศ (1)

เฉียวเย่ว์อู่ก้าวไปข้างหน้า มองหนานกงมั่วอย่างอวดดี เอ่ยว่า “ซื้อก็ซื้อ มีอันใดดีนักหรือ! ท่านลุงหนานกง ข้าอยากได้ไข่มุกชิ้นนี้!”

แม่นาง แล้วของขวัญวันเกิดของท่านแม่เจ้าล่ะ หรือว่าจะเป็นไข่มุกแตกๆ ลูกนั้น

อาจเป็นเพราะรู้สึกผิดต่อเฉียวเฟยเยียน หรือเป็นเพราะต้องการ

บทที่ 375 กล้ำกลืนความอัปยศ (2)

หนานกงมั่วไหวไหล่ เอ่ยตามตรงว่า “ฝ่าบาทก็กำลังสละชีวิตตัวเองเพื่อจัดการพวกเขาเช่นกัน” ด้วยร่างกายของฝ่าบาทแล้ว หากพระองค์สละราชสมบัติตอนนี้และไม่ต้องกังวลเรื่องใดอีก ไม่แน่ว่าก็อาจยังอยู่ได้อีกสองปี แค่ต้องเป็นตอนนี้…

“คุณชายฉังเฟิง ข้างนอกมีคนแจ้งว่าเป็นคุณชายรองต